NC Chanbaek Ft.exo By.Themonsterpink

EP.4 NC chanbaek By. The Monsterpink

มือหนาประคองใบหน้าหวานให้เงยขึ้นในองศาที่พอเหมาะ ก่อนจะจรดริมฝีปากให้ประกบกันอีกครั้ง ลิ้นร้อนเริ่มไล่เลียกินความหวานจากริมฝีปากบางช้าๆ ชานยอลขบเม้นเบาๆเพื่อให้แบคฮยอนเผลยกลีบปากพร้อมกับส่งเรียวลิ้นเข้าไปสำรวจภายใน

“อะ...อื้อ”

ลิ้นร้อนไล่ต้อนเรียวลิ้นเล็กให้จนมุมก่อนจะดูดดึงมันเบาๆจนคนตัวเล็กครางอื้อ มือหนาก็ไม่อยู่นิ่งกอดรัดร่างอีกคนแน่นราวกับว่าหากปล่อยมือแล้วคนตัวเล็กนี่จะหายไป มือหนาข้างซ้ายยกขึ้นประคองใบหน้ามนให้ขึ้นมารับจูบส่วนมือขวาค่อยๆลูบไล่ไปตามส่วนโค้งเว้าต่างๆบนร่างเล็ก ก่อนจะพบกับเนินก้อนเนื้อนิ่มสองลูก ไม่รอช้ามือหนาส่งแรงบีบเบาๆลงไปบนเนินเนื้อก่อนจะไล่นิ้วเรียวตามลงไปจนพบช่องทางที่ไม่มีใครเคยล่วงล้ำ ชานยอลค่อยๆกดนิ้วลงบนช่องทางนั้นเบาๆจนอีกคนสะดุดตัว

“อะ...อา อื้อ เจ็บ อ่า”

“อดทดหน่อยนะแบคฮยอน อย่าเกร็งสิ ไม่งั้นจะเจ็บกว่านี้อีกนะครับ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบข้างหูขาว

“มะ...ไม่ อ้ะ ทะ...ทำไม่เป็น ไม่ อื้อ”  ใบหน้าหวานซบลงกับไหล่กว้าง เสียงหอบหายใจหนักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มือขาวกำแน่นจนขึ้นข้อ

ไม่รอให้เสียอารมณ์ชานยอลพาร่างเล็กว่ายไปยังขอบสระที่มีปริมาณน้ำค่อนข้างน้อยเพราะเนื่องจากพื้นมีระดับสูงกว่าตรงกลางสระ

“อะ อ้า พะ...พี่ชานยอล จะ จะทำอะไรฮะ” แขนเรียวเล็กกอดหมับเข้าที่คอแกร่ง ใบหน้าหวานซบลงบนไหล่แกร่งอย่างเขินอาย เพราะหลังจากที่ชานยอลว่ายน้ำพาแบคฮยอนมายังขอบสระ ก็ไม่พูดไม่จาแต่กลับดึงกางเกงตัวบางที่แบคฮยอนสวมใส่ให้หลุดติดมือออกไป

“อืม...”

ไม่พูดรำทำเพลงชานยอลจับแบคฮยอนให้นั่งคร่อมตักตนเอง ก่อนจะเริ่มบทรักที่แสนเร่าร้อนอีกครั้ง ซึ่งแบคฮยอนก็เริ่มตอบสนองกลับเช่นกันถึงแม้จะด้วยความไม่ประสาก็ตาม

นิ้วเรียวสอดคว้านเข้าไปที่ช่องทางสีหวานอีกครั้ง แต่ด้วยความที่ไม่เคยผ่านประสบการณ์มาก่อนจึงทำให้แบคฮยอนเกร็งขึ้นมาทันที ช่องทางเล็กตอดรัดนิ้วเรียวยาวจนชานยอลเองไม่สามารถขยับนิ้วได้

“ผ่อนคลายหน่อยแบคฮยอน อืม...”

“เจ็บฮะ อะ...มันแน่น ฮือ”

เห็นที่แค่จูบจะไม่ได้ผล มือหนาข้างที่ว่างจึงเปลี่ยนตำแหน่งจากก้อนเนื้อเนียนมาสนใจที่แก่นกายเล็กแทน ชานยอลค่อยๆรูดเนื้อสีอ่อนขึ้นลงเบาๆจนเผลยให้เห็นแท่งเนื้อสีชมพูอ่อนภายใน

“อะ อ่า...”

วิธีการนี้ได้ผลเห็นได้ชัดว่าแบคฮยอนผ่อนคลายอาการเกร็งลงไม่น้อย ชานยอลเริ่มขยับนิ้วอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าช่องทางสวยลงอาการเกร็งลงจึงส่งอีกนิ้วมาไปทันที ก่อนจะเพิ่มเข้าไปอีกนิ้วตามลำดับ

แม้นี้จะเป็นครั้งแรกแต่ก็ถึงว่าดีพอควร แบคฮยอนไม่ได้งอแงและไม่ได้ร้องบอกว่าเจ็บเป็นส่วนมาก อาจจะเป็นเพราะทำในน้ำล่ะมั้งมันจึงช่วยลดแรงและช่วยเป็นสารหล่อลื่นไปในตัว

หลังจากที่เตรียมตัวให้ร่างเล็กบนตักจนพอควร ชานยอลค่อยๆถอนนิ้วออกจากช่องทางเล็กช้าๆจนหลุดออก ก่อนที่จะละมือมาถอดเสื้อและกางเกงของตนเองออกไปให้พ้นทาง ชานยอลไม่รอช้ากดสะโพกมนให้สัมผัสกับแกนกายตนเองทันที ด้วยขนาดที่ใหญ่กว่าของแบคฮยอนหลายเท่าแม้จะถูกสัมผัสเพียงแค่ภายนอกก็ทำให้ตกตะลึงได้เช่นกัน

“อะ...อะไรฮะ มะ...มันแข็งมากเลย”

ชานยอลไม่ตอบเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆให้คนตัวเล็ก ก่อนจะโน้มใบหน้าหวานให้ลงมารับจูบอีกครั้ง ใบหน้าหวานแดงซ่านหลับตาพริ้มก่อนจะจูบตอบด้วยความเงอะงะไร้เดียงสา

ชานยอลค่อยๆกดสะโพกมนลงที่แก่นกายตนเองช้าๆ แม้จะเตรียมเส้นทางมาก่อนแล้วแต่ยังซะช่องทางนั้นก็ยังไม่มีใครเคยผ่าน มันก็ค่อนข้างยากหน่อยๆ แต่มาถึงขนาดนี้แล้วจะให้ถอยคงไม่ได้

“อะ...จ..เจ็บ อื้อ เอาออกนะ ไม่เอา ฮือ”

“ทนหน่อยคนดี อืม”

“อ๊า!!! อึก”

ไม่รอช้าชานยอลกดสะโพกมนให้กลืนกินแท่งเนื้อร้อนของตนทันที จนทำให้คนบนหน้าตักผวากอดแน่น ช่องทางเล็กตอดรัดแน่นเสียจนขยับไม่ได้ ชานยอลแช่แกนกายร้อนไว้ก่อนเพื่อให้ร่างบางได้ปรับตัว มือหนาเองก็ไม่ได้อยู่นิ่งรูดรั้นแก่นกายเล็กหักเหความสนใจของแบคฮยอน เรียวปากหนาก็พรมจูบไปตามใบหน้าและลำคอเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจ

แบคฮยอนหอบหายใจหนักความเจ็บแล่นไปทั่วร่างกายราวกับจะแยกออกจากกัน ความรู้สึกปวดหนึบจากช่องทางด้านและความจุกแน่นจากช่องท้องทำเอาร้องไม่ออกเลยทีเดียว ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนน่องไปด้วยน้ำตา ผวากอดคออีกคนแน่น นิ้วเรียวจิกลงบนแผ่นหลังของร่างสูงจนได้เลือด

“ผ่อนหน่อยครับคนดี หายใจช้าๆ อ่า” ว่าพลางจูบปลอบตรงขมับขาว

“ฮือ จ...เจ็บ มันเจ็บ เอาออกนะฮะ อึก..” แบคฮยอนไม่แม้จะเงยหน้าขึ้นมาสบตา

“ถ้าเอาออกจะยิ่ง อ๊า เจ็บนะครับ แบคฮยอนแค่ผ่อนแรง อย่าเกร็ง อืม”

ใช้เวลานานพอควรกว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง ร่างเล็กจากที่ดูเกร็งก็เริ่มคลายลงแต่ก็ยังกระตุกอยู่เป็นพักๆ

ชานยอลเริ่มขยับกายอีกครั้ง คลื่นน้ำแตกกระจายเป็นวงกว้างตามแรงกระแทก มือหนายกขึ้นมาสะกิดยอดอกสีหวานเบาๆเป็นการกระตุ้นอารมณ์ ปากเรียวก็ทำหน้าที่ได้ดีไม่ขาดตกบกพร่อง

“อะ อ่า”

เสียงครางหวานจากริมฝีปากที่เริ่มปวมเจ่อจากการถูกจูบหลายต่อหลายครั้งก็ช่วยกระตุ้นอารมณ์ของชานยอลได้เป็นอย่างดี แรงกระแทกค่อยๆเร่าร้อนขึ้นทุกที จนทำให้คนบนตักหายใจแทบไม่ทัน มือเรียวเล็กกอดคอชานยอลแน่นอย่างต้องการหาที่พึ่ง ชานยอลเองก็เช่นกันแขนแกร่งโอบเอวคอดถึงแนบชิดยิ่งขึ้น ยิ่งทำให้แก่นกายสอดลึกเข้าไปสร้างความเสียวให้ร่างเล็กจนใจแทบขาด

“อะ อ่า...ลึก ลึกเกินไป...อะ”

“อืม...อ่า”

เสียงทุ้มหวานครางสลับกับดังทั่วห้อง ความร้อนแรงจากกิจกรรมยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด คลื่นน้ำซัดกลีบกุหลาบให้ลอยเข้าฝั่งอย่างทุลักทุเล แสงเทียนสว่างใสเอนไหวไปตามจังหวะรัก หากสระนี้ไม่ได้ทำด้วยหินแกร่งปาดนี้คงแตกไปแล้ว...

“พะ...พี่ชาน...ยอล จะถึงแล้ว ไม่...ไหว อ่ะ” ยังไม่ทันขาดคำแกนกายเล็กก็พ่นน้ำสีขุ่นออกมาผสมกับน้ำอุ่นใสด้านนอก ก่อนจะซบใบหน้าลงกับอกแกร่ง

“พี่เอง...ก็จะถึง อ่า...” ไม่นานนักแก่นกายใหญ่ก็ฉีดพ่นน้ำขาวขุ่นเข้าไปในตัวร่างเล็ก จนอีกคนสะดุดน้อยๆกับความร้อนของน้ำที่ผ่านเข้าไป ชานยอลยังคงแช่กายไว้ในตัวแบคฮยอน มองดูคนตัวเล็กที่ซบหน้าลงกับอกตนเองอย่างหมดแรงก่อนจะระบายยิ้มน้อยๆ พร้อมกับกระแทกกายเข้ากับช่องทางด้านหลังอีกสองสามครั้งเป็นการแกล้ง

“อะ อื้อ พะ...พี่ชานยอล” ร่างเล็กเงยขึ้นมามองค้อนน้อยๆ

“อะไรครับ หืม” ว่าพรางกดจมูกลงบนแก้มยุ้ยๆ

“ยะ...อย่าแกล้งฮะ หนะ..เหนื่อย”

“ก็น้องแบคน่ารักนี่ครับ” มือหนาปัดเส้นผมนุ่มที่เปียกน้ำออกจากใบหน้าหวานเบาๆ

“ขะ...ขึ้น” ใบหน้าหวานไม่แม้แต่จะสนใจสิ่งรอบข้างใดๆ ตอนนี้ทั้งเหนื่อยทั้งเจ็บ...

“จะขึ้นแบบนี้หรอครับ น้องแบค” ร่างเล็กไม่ตอบเพียงแค่พยักหน้ารับ

หากแต่ถ้าคิดได้แบคฮยอนคงลืมไปว่า...

“อะ อ่า” ร่างเล็ดสะดุ้งทันที เนื่องจากแก่นกายที่อ่อนตัวลงของชานยอลเมื่อครู่กลับตื่นตัวแข็งกระตุกอยู่ภายในตัวแบคฮยอนอีกครั้ง

แบคฮยอนคงลืมไปว่าแก่นกายของชานยอลยังคงค้างอยู่ภายใน...

ชานยอลลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับอุ้มแบคฮยอนที่บัดนี้เริ่มส่งเสียงครางหวานๆอีกครั้ง มือแกร่งกดสะโพกมนให้ฝังแก่นกายของตนที่ยังคงค้างอยู่ให้เข้าลึกยิ่งขึ้น ท้าวแกร่งก้าวขึ้นจากสระก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังเตียงใหญ่ที่รออยู่เบื้องหน้าอย่างมีความสุข แต่หารู้ไม่ว่าคนที่ทุกข์ใจจะขาดคือคนที่โดนอุ้ม ทุกย่างก้าวราวกับว่าร่างสูงจงใจกระแทกแกนกายให้ฝังเข้ามาลึกยิ่งขึ้น เสียงหวานครางกระเส่าไปตลอดทาง

“อะ อื้อ พี่...ชานยอล พอ อ่า...”

“ขออีกแค่ครั้งเดียวนะครับ ครั้งเดียว อ้า...”

แทบจะไม่รอช้าเมื่อถึงเตียง ชานยอลจับร่างแบคฮยอนพลิกโดยไม่ให้สิ่งที่เชื่อมกับอยู่หลุด ในตอนนี้ก็เท่ากับว่าแบคฮยอนนอนคว่ำหน้าลงกับหมอนใบใหญ่โดยที่สะโพกเนียนถูกดึงไว้ด้วยแขนแกร่ง ชานยอลเริ่มออกแรกกระแทกอีกครั้ง ตรงนี้สามารถทำได้ดีกว่าในน้ำเพราะอะไรๆก็เข้าที่เข้าทางหมดแล้ว...จริงมั้ย?

“อะ อื้อ เบา...หน่อยฮะ”

มือเรียวจิกหมอนแน่นจนแทบขาด คำขอเมื่อกี้เปรียบเสมือนสายลมที่พัดผ่านไม่ได้เข้าหูของชานยอลเลย มือแกร่งรั้นสะโพกมนให้โค้งขึ้นอีกก่อนจะเพิ่มความเร็วและแรงเป็นสองเท่า เตียงใหญ่เริ่มสั่นส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด แผ่นหลังเนียนแนบสนิทไปกับอกแกร่ง ร่างเล็กไหลถลาไปตามแรงส่งนัยน์ตาสวยฉ่ำชื้นไปด้วยน้ำตา

“อะ พอ...ไม่เอา แฮ่ก”

“อีกนิดเดียว ทน...อ่ะ”

สายธารขุ่นถูกฉีกออกจากแกนกายเล็กอีกครั้ง เช่นเดียวกับของอีกฝ่ายที่ฉีกพ่นเข้าไปในช่องทางเล็กด้านหลังจนมีบางส่วนไหลย้อยกลับออกมาเปื้อนผ้าปูที่นอน ชานยอลค่อยๆดึงแกนกายออกจากร่างเล็กช้าๆก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆคนตัวเล็กที่พริ้มตาหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน แขนแกร่งโอบกอดคนตัวเล็กให้เข้าสู่อ้อมกอดพร้อมกับดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเปลือยทั้งสองก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราตามไป